• حقایقی درباره کربوهیدرات‌ها

    بیشترغذاها - به جز گوشت و چربی - دارای مقداری زیادی کربوهیدرات هستند و کربوهیدرات‌ها قند خون را سریع‌تر از هر ماده غذایی دیگری افزایش می‌دهد.

    مقدار کربوهیدراتی که یک فرد می‌تواند در هر روز یا در هر وعده غذایی استفده کند براساس این معیارها تعیین می‌شود:

    حقایقی درباره کربوهیدرات‌ها
  • مقدار وزن هر شخص
  • فعالیت بدنی (چون فعالیت بدنی قند خون آن‌ها را پایین خواهد آورد)
  • چه دارو یا انسولینی برای درمان دیابت مصرف می‌کنند و در چه زمانی؛
  • سایر عوامل مانند سن یا وجود چربی خون بالا (و یا هر موضوع پزشکی دیگر)

به عنوان مثال، به یک مرد قد بلند و مبتلا به دیابت که وزنش ۸۱ کیلوگرم بوده و می‌خواهد وزن فعلی خود را ثابت نگه دارد، ممکن است گفته شود که او می‌تواند ۳۵۰ گرم کربوهیدرات بین وعده‌های مختلف در طول روز مصرف کند. هدف او این خواهد بود که آن مقدار کربوهیدرات را در طول روز به صورتی تقسیم کند که قند خون خود را با یک بار استفاده از کل میزان کربوهیدرات، بیش از حد بالا نبرد.

اگر او در حال مصرف انسولین و یا داروهای دهانی باشد، ممکن است مجبور شود زمان خوردن کربوهیدرات‌های خود را طوری تنظیم کند که وقتی درمان در اوج خود است، از مواد غذایی، میزان قند کافی به جریان خون او انتقال پیدا کرده باشد.

ما اکنون می‌دانیم که به طور کلی، یک ماده غذایی حاوی قند، مانند یک کیک شکلاتی، ممکن است 30 گرم کربوهیدرات داشته باشد، اما اثری که آن کیک بر روی قند خون شما می‌گذارد، همان اثری است که 2/3 فنجان برنج یا یک فنجان مربای سیب دارد، چرا که هر دو دارای 30 گرم کربوهیدرات هستند.

بنابراین، اگر در برنامه غذایی‌ای که این مرد از متخصص تغذیه می‌گیرد نوشته شده باشد که او می‌تواند 60 گرم کربوهیدرات در یک وعده غذا مصرف کند، او می‌تواند تصمیم بگیرد که چگونه آن 60 گرم را استفاده کند. ممکن است در یک وعده 2/3 فنجان برنج و یک فنجان نخود فرنگی بخورد و د وعده‌ای دیگرممکن است تصمیم بگیرد، برای انتخاب کربوهیدرات خود، یک سیب زمینی کوچک پخته شده ویا یک فنجان شیر خورده و برای دسر یک کیک شکلاتی رژیمی میل کند.

افرادی با سن بالاتر از 40 سال بیشتر به خاطر داشتن اضافه وزن به دیابت مبتلا می‌شوند. داشتن اضافه وزن، استفاده از انسولین و تبدیل غذا به انرژی را برای بدن‌های آن‌ها مشکل‌تر می‌سازد.

به همین دلیل، بسیاری از بیماران مبتلا به دیابت، کاهش وزن را نیز به عنوان یک هدف در نظر می‌گیرند. از آنجایی که هر گرم چربی حاوی 9 کالری است (در حالی که یک گرم پروتئین یا کربوهیدرات تنها حاوی 4 کالری می‌باشد)، شمارش گرم چربی به عنوان یک وسیله از دست دادن وزن، به یک ابزار دیگر تغذیه برای بسیاری از بیماران تبدیل می‌شود.

افراد مبتلا به دیابت نیز اغلب چربی خون و یا کلسترول بالایی داشته و برنامه غذایی‌ای که برای آن‌ها تجویز خواهد شد، چربی کمی نیز دارد. بنابراین حتی اگر آن‌ها اضافه وزن نیز نداشته باشند، برخی از بیماران ممکن است علاوه بر شمارش گرم‌های کربوهیدرات‌، گرم چربی خورده در هر وعده و یا در طول روز را نیز در نظر داشته باشند.

بسیاری از لیست‌های مواد غذایی وجود دارند که میزان کربوهیدرات و چربی موجود در بسیاری از غذاها را نشان می‌دهند. همچنین، بر روی بسیاری از غذاهایی که شما از یک مغازه مواد غذایی می‌خرید میزان کربوهیدرات و چربی موجود در آن‌ها، به عنوان بخشی از الزامات برچسب‌های مواد غذایی، لیست شده است.

پروژه ای نیست که انجام آن به تنهایی بر عهده ی خودتان باشد

بدیهی است که استفاده از تغذیه به عنوان بخشی از یک برنامه کلی درمان دیابت، پروژه‌ای نیست که انجام آن به تنهایی بر عهده‌ی خودتان باشد.اگر برای انتخاب یک برنامه‌ی غذایی با یک متخصص تغذیه مشورت کنید، بهترین روش برای مدیریت و کنترل دیابت شما خواهد بود.

اما ادامه کار دیگر بر عهده‌ی شماست. شما "بودجه" برنامه غذایی خود را دریافت می‌کنید و پس از آن شما تصمیم می‌گیرید که چگونه آن را در هر وعده غذایی استفاده کنید و درست همانند فردی که دیابت ندارد، برای سلامت بدن خود، نیاز به خوردن انواع مختلفی از مواد غذایی دارید.