کانون سلامتی کانون سلامتی


آنچه که شما باید در مورد انسولین بدانید

آنچه که شما باید در مورد انسولین بدانید

خلاصه مطلب: “انسولین” هورمونی است که در پانکراس، غده‌ای که واقع در پشت معده است تشکیل می‌شود. این غده به بدن اجازه می‌دهد که از گلوکز به عنوان انرژی استفاده کند. گلوکز یک نوع قند است که در بسیاری از کربوهیدرات‌ها وجود دارد. پس از یک وعده غذایی یا میان وعده، دستگاه گوارش مواد را تجزیه کرده...



انسولین” هورمونی است که در پانکراس، غده‌ای که واقع در پشت معده است تشکیل می‌شود. این غده به بدن اجازه می‌دهد که از گلوکز به عنوان انرژی استفاده کند. گلوکز یک نوع قند است که در بسیاری از کربوهیدرات‌ها وجود دارد. پس از یک وعده غذایی یا میان وعده، دستگاه گوارش مواد را تجزیه کرده و کربوهیدرات‌ها را به گلوکز تبدیل می‌کند. وقتی که گلوکز به جریان خون وارد می‌شود، انسولین باعث می‌شود تا سلول‌های بدن این قند را جذب کرده از آن برای انرژی استفاده کنند.

انسولین همچنین نقشی کلیدی در حفظ تعادل میزان قند خون ایفا می‌کند. هنگامی که مقدار بیش از حد گلوکز در جریان خون وجود دارد، انسولین به بدن اطلاع می‌دهد تا قند اضافی را در کبد ذخیره کند. این گلوکز تا زمانی که قند خود ما کاهش نیابد، آزاد نمی‌شود مثلا در بین وعده‌های غذایی و یا در هنگام داشتن استرس که بدن نیاز به افزایش زیاد انرژی دارد.

 

انسولین چگونه افراد مبتلا به دیابت را تحت تاثیر قرار می‌دهد؟

دیابت زمانی رخ می‌دهد که بدن شما به درستی از انسولین استفاده نمی‌کند و یا به اندازه کافی انسولین تولید نمی کند. انواع دیابت وجود دارد اما دو نوع اصلی آن: دیابت نوع 1 و دیابت نوع 2.

دیابت نوع 1 یک نوع بیماری خود ایمنی است که در آن بدن انسولین تولید نمی‌کند. در این بیماری، عدم تولید انسولین به این علت است که سیستم ایمنی بدن تمام سلول‌های تولید کننده انسولین در پانکراس را نابود کرده است. این بیماری در افراد جوان شایع‌تر است، اگر چه ممکن است در بزرگسالان نیز دیده شود.

دیابت نوع 2 نیز بر روی افراد با سنین مختلف تاثیر می‌گذارد، ولی به طور معمول در طول زندگی توسعه می‌یابد. بر خلاف دیابت نوع 1، مشکل اصلی در افراد با دیابت نوع 2، کاهش پاسخ به اثرات انسولین توسط سلول‌های نیازمند به گلوکز در بدن است (مقاومت سلول‌ها به انسولین). بنابراین، در قسمت اعظم از دوره دیابت نوع 2، بیماران ممکن است برای ثابت نگه داشتن سطح قند خون طبیعی خود بیش‌تر از مقدار نیاز انسولین ترشح کنند. با این حال، در طول چندین سال، این تولید بیش از حد می‌تواند موجب از بین رفتن سلول‌های تولید کننده انسولین در پانکراس شود. در این حالت، ممکن است این بیماران وابسته به درمان با انسولین می‌شوند.

تزریق انسولین می‌تواند هر دو نوع دیابت را درمان کند. اما بسیاری از مردم مبتلا به دیابت نوع 2 می‌توانند قند خونشان را با تغییر در شیوه زندگی و داروها مدیریت کنند. گاهی اوقات، بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 با استفاده از داروهای خوراکی و اصلاح شیوه زندگی قادر به مدیریت و کنترل دیابت و قند خون خود نمی‌شوند و ممکن است برای حفظ سطح قند خون خود به انسولین نیاز داشته باشند. افراد مبتلا به دیابت نوع 1 نیز چون توانایی تولید انسولین را ندارد، باید برای کنترل بیماری خود از انسولین استفاده کنند.

 

انواع انسولین

انسولین را نمی‌توان از طریق دهان مصرف کرد. باید آن را با یک سرنگ، قلم انسولین یا یک پمپ انسولین تزریق کرد. اگر چه در سطح سلولی تمام انسولین‌ها اثر یکسانی دارند، تغییرات شیمیایی انجام شده در پروتئین انسولین باعث شده تا بتوان انواع مختلفی از انسولین را برای درمان دیابت به وجود آورد. تفاوت مهم بین انواع مختلف انسولین، سرعت شروع و مدت زمان اثر دارو می‌باشد.

انسولین سریع الاثر

این نوع انسولین حدود 15 دقیقه پس از تزریق اثر می‌کند. این اثر می‌تواند به مدت 3 تا 5 ساعت طول بکشد و اغلب قبل از غذا مصرف می‌شود.

انسولین کوتاه اثر

قبل از غذا مصرف می‌شود، شروع اثر آن در حدود 30 دقیقه تا 60 دقیقه بعد از تزریق بوده و 5 تا 8 ساعت طول باقی می‌ماند.

انسولین طولانی اثر

انسولین ممکن است تا یک ساعت پس از تزریق شروع به کار نکند، اما می‌تواند تا 26 ساعت باقی بماند.

انسولین متوسط ​​الاثر 

این نوع انسولین در 1 تا 3 ساعت پس از تزریق شروع به کار می‌کند و ممکن است 12 تا 16 ساعت باقی بماند.